İsraill'li Gideon Levy yazdı

VE İŞTE CESETLER

Doğru olmaya ki, efsane, matematikçi Profesör Haim Hanani’nin Technion’daki öğrencilerine Hayfa’dan Eilat’a kan taşıyacak bir boru hattı çizmelerini söyler. İtaatkâr öğrenciler kendilerinden isteneni yapar. Logaritmik cetveller kullanarak, girift bir boru hattının şemasını çizerler. Arazi topografyanı, korozyon olasılığını, borunun çapını ve akış kalibrasyonunu hesaplayarak titizlikle bir rota oluştururlar. Nihai ödevlerini sunduklarında, profesör sonucu açıklar: Kaldınız. Hiçbiriniz neden böyle bir boru hattına ihtiyacımız olacağını, kimin kanıyla dolduracağımızı ve neden oraya aktığını sormadınız.

Bu hikaye ister efsane ister gerçek olsun, İsrail kendi kan boru hattı testinden çakmak üzere. Tüm hafta boyunca İsrail Gazze’yle meşgulken, kimse kimin kanının neden döküldüğünü sorgulamadı. Her şeye izin vardı, meşru ve adildi. İtidalin ahlaki sesi, sanki daha önce vardı da, arkalara itildi. Eğer İsrail Gazze’yi dünya üzerinden silse ve bu süreçte on binlercesini öldürse bile, Sderot’taki bir Çeçen işçinin söylediği gibi, hiçbir protesto olmayacak.

Nizar Ghayan’ın (Hamas Liderlerinden Rayyan) tasfiye ettiler. Kimse aynı saldırıda ölen 20 kadın ve çocuğu düşünmedi. Polis akademisi mezuniyet törenindeki düzinelerce memurun katliamına ne demeli? Kabul edilebilir. Beş küçük kız kardeş? Olabilir. Filistinliler tıbbi malzeme eksikliğinden hastanelerde ölüyor? Fındık-fıstık. Salih Şehadeh’in o-kadar-da-iyi-olmayan son günlerinde ne oldu? Haziran 2002’de onu tasfiye ettiğimizde, 15 kadın ve çocuk da öldürmüştük. En azından o günlerde, bir an için ahlaki vicdan sorgusu ortaya çıkmıştı.

İşte burada bedenleri yatıyor, birbirleri üstüne, bazıları incecik. Kalplerimiz katılaşmış ve gözlerimi kör. Tüm İsrail askeri üniformalar içinde, kanla kaplı ve geçirmez bu üniformalar her türlü cinayeti işlememize izin veriyor. En önde gelen entelektüellerimiz bile yaptığımız yıkımla ilgili konuşamıyor. Amoz Oz, “Şimdi ateşkes”, David Grossman, “Ateşi durdurun. Durun” diyor. Meir Shalev, “cezalandırıcı bir operasyon” istiyor. Feci şekilde tahrif olan ahlaki imajımızla ilgili tek kelime yok.

Güneydeki acıma her şeyi koşer (temiz) kılıyor, Gazze sınırlarındaki dehşetli acıyla karşılaştırıldığında bile. Herkes intikama susamış ve bu susuzluk “caydırıcılık” ihtiyacıyla mazur görülüyor. Lübnan’daki öldürmeler ve yıkımın bunu sağlayamayacağı görüldükten sonra bile.

Evet, biliyorum, savaş savaştır. Nihayetinde bunu kendileri istediler. Onlar terörist bir organizasyon ve biz değiliz. Onlar bizi yok etmek istiyor ve bizse barış. Buna rağmen, bu kan boru hattını durduracak burada hiçbir şey yok. Kalpleri “ahlaki haklılıkla” katılaşmış olanlar dahi bir an bombalama makinesini durdurmalı ve sormalı: Bizden önce hangi İsrail vardı? Şu an Gazze’deki olayları izleyen dünyadaki görüntüsü ne olacak? Ilımlı Arap rejimleri üzerine ne dayatıyoruz? Tüm dünyada ektiğimiz popüler nefret galeyanına ne demeli? Bu öldürme ve yıkımdan ne iyi sonuç çıkabilir ki?

Bu rezil savaşın sonucunda Hamas’ın küçüleceği olası değil. Duygusuz ve korkmuş sivil elitleriyle devletin görüntüsü küçüldü. “Barış kampı”, sanki varmış gibi, o da küçüldü. Avukat General Menachem Mazuz, Ghayan’ın öldürülmesine izin verdi, neticesi ne olursa olsun. “Yeni sol hareketi” lideri Haim Oron, bu saçma savaşın başlatılmasını destekledi.

Kimse kurtarmaya gelmeyecek, ne Gazze’yi ne de insanlıktan ve İsrail ‘demokrasisinden arta kalanları. Devlet adamları, hukukçular, şairler, yazarlar, akademisyen ve haberciler, uçurumun üzerini simsiyah kaplıyorlar. Hesaplaşma zamanı geldiğinde, bu savaşın İsrail’e yaptığı zararı hatırlama ihtiyacı duyacağız: Döşediği kan boru hattı tamamlanacak.