Anadolu’daki tarihimize kadar  uzanan  Ahilik geleneğine sahip  bir kültürün canlı ve müşahhas  yapısını  yüzlerce yıl  yaşatmış  bir millet olarak  Türkler’in  ticari hayatında  ise doğruluk, dürüstlük, sorumluluk, güven ve itibar algısı  yüksek değerleri temsilen  modern zamana kadar  günümüzün  yazılı kurallarından daha etkin bir şekilde toplum hayatına yön vermekteydi.

Modernitenin  hayatın tüm katmanlarına hakim olması, iletişimin baş döndürücü hızı, şehirlerin daha önce hiç olmadığı kadar kalabalık ve farklı kültüre sahip  nüfusu barındırması;  daha da önemlisi sosyal hayatın her geçen gün daha karmaşık bir yapıya bürünmesi tek tek bireylerde ve toplumda değer erozyonuna neden olmuş ve yüzlerce yıl toplumun hayatına  yön veren değerler ve ahlak ilkeleri yozlaştırılarak  unutulmaya terk edilmiştir. 

Günümüzde  yazılı olmayan ahlaki ilkelerin ve geleneğin  ticari hayattaki rolünü  her ne kadar yazılı hukuk kuralları almış olsa da bunların  etkinlik ve ticari hayatın kalbine nüfuz açısından  öncekilere oranla pek başarılı olduğu söylenemez. “Sözün senet olarak algılandığı”  bir toplumdan  artık  bütün hukuki düzenlemelere rağmen, senedin veya çekin dahi  senet fonksiyonu  görmediği, hokkabazlığın, dolandırıcılığın, hırsızlığın, bencilliğin  kol gezdiği  bir platforma doğru kayan  bir toplumun fertleriyiz hepimiz.

Büyük mutasavvıf  Mevlana “İnandığı gibi yaşamayan , sonunda  yaşadığı gibi inanmaya başlar” demiş. Bizim toplumumuz da  yüzlerce yıllık birikimini ve değerlerini, yerine değer ikame etmeksizin  modernlik adına bir tarafa atarak  kendine  değersizlik denizinde yol açmaya çalıştı; ancak nafile. Oysa bugün içinde bulunduğumuz “ küresel savruluş” anında bir kez daha sorumluluk hissi taşımanın, şeffaflığın, güvenin ve itibarın önemi ortaya çıkmış olup şark kurnazlığı  ile atılacak adımların sonunun olmadığı görülmüştür. Yüksek ahlaktan mahrum bir şekilde sadece  bencillik ve kişisel çıkar ağları üzerine kurulmuş olan modern dünya düzeni; bugün kökten sarsılmaya başlamış ve hallaç pamuğu gibi savrulmaktadır.

İçinde bulunduğumuz Küresel Krizde  tüm dünyanın  ihtiyacı olan şey yeniden “güven ve itibardır”. Bilindiği gibi   kişilerin itibar sahibi olmadığı  bir ortamda   kurumsal itibardan bahsetmek  mümkün değildir. Dolayısı ile ferdi itibarla kurumsal itibar arasında  organik bir bağ vardır. Eğer kişiler ve kurumlar bolluk zamanında  itibar edinmişler ise bu sermayeyi yokluk zamanında en güzel şekilde kullanabilirler. Aksi durumda ise kendi ecellerini  kendi elleri ile hazırlarlar. Bu nedenle müflis tüccar durumuna düşmeden   itibarı yönetme becerisini gösterebilmek  büyük önem arz etmektedir.

Hayata bakışta, hayatı yorumlayışta, dünyayı algılayışta değerlerimiz var ise değerlerin kıymetini  bilir ve onlara sıkı sıkıya sahip oluruz. Yoksa hayatın acımasız dişlileri bizi de öğütmekten  geri durmayacaktır. Bu tasavvurla hareket edildiği zaman; ancak sürdürülebilir değer  oluşturmaktan ve birikiminden  bahsedebiliriz, yoksa değil.