Sunumun zengin içeriğine bakılırsa, kendisini bizatihi Banka ile uğraşmaktan sorumlu hisseden ama söylediklerinin bilgi temeli olmayan bazı bakanlara da yeterli bir ‘dağarcık’ sunulmuştu!
Basında pek de ön plana çıkmayan bu zengin içerikli sunumda, bizim dikkatimizi çeken en önemli unsur; Başkan Yılmaz’ın Bakanlar Kurulu’na ‘yüz yüze’ doğrudan önerdiği bir ekonomik çapa idi.

Merkez Bankası Başkanı Yılmaz, IMF ile geride kalan ‘stand by’ anlaşmasının ardından, ekonomide neyin çapa haline getirilmesi gerektiğini Bakanlar Kurulu’na şöyle anlatıyordu; ‘Kısa vadede büyüme hızını geçici ve yapay olarak artıracak politikalar yerine, uzun vadeli bir bakı ş açısı ile bir reform gündemi olu şturulması, bu gündem kapsamında yapılacak düzenlemelerin şeffaf bir şekilde listelenmesi ve kamuoyuna açıklanması bir çapa i şlevi görecek ve Türkiye ekonomisine yönelik bekleyi şleri olumlu yönde etkileyecektir . Açıklanan reform gündeminin hayata geçirilmesi için yol haritası olu şturulması ve uygulama takvimine ili şkin zaman ve performans kriterleri belirlenmesi kritik bir önem ta şımaktadır. Hesap verebilirlik ilkesine ba ğlı kalınarak, koyulan hedefler zamanında gerçekle ştirilemedi ği takdirde bunun nedenlerinin ve alınacak önlemlerin kamuoyu ile payla şılmasını sa ğlayacak mekanizmalar olu şturulması ekonomik programa olan güveni artıracaktır. ’

İşte bizim de uzun bir süredir savunduğumuz bir yaklaşımı, bir programı; Merkez Bankası, şimdi kamuoyunun da bilgisinin olacağı biçimde Hükümete öneriyordu.
Banka’nın kabine üyelerine ‘kısa vadede büyüme hızını geçici ve yapay olarak artıracak politikalar yerine, uzun vadeli bir bakı ş açısı ile bir reform gündemi olu şturulması ’ sözleri ile çok net ve güncelliği bakımından ‘hafif eleştirel’ bir söylemle önerdiği politika; IMF ile herhangi bir anlaşma olmasa da, önerildiği biçimde, kuralları belli maliye politikası çerçevesi ile birlikte çapa görevi ve işlevini yerine getirecektir.

Enflasyonla mücadeleyi Merkez Bankası’nın ‘tek başına kendi sorunu’ olarak gören, çeyrek yüzyıllık kronik enflasyon döneminden şimdi tek haneli enflasyon dönemine gelmiş olmayı yeterli gören politikacılar; tek haneden farklı olarak fiyat istikrarının yıllardır sağlandığı ülkelerin para otoritelerinin sadece faiz indirimini bize örnek gösteriyorlar. Oysa biz henüz fiyat istikrarı denilebilecek bir ortamı sağlayamadık. Yani, yıllık yüzde 2-3 gibi gündelik yaşamda dikkate bile almayacağı bir enflasyon oranına gerileyip, bunun da sürekliliğini sağlayamadık. Temel fark burada.

Yakın geçmişte işler iyi iken bu başarıları sahiplenen Hükümet, şimdi ısrarla başarısızlığı ve yapılması gerekenleri, atılması gereken adımları üstlenmiyor. Ekonomideki olumsuz gelişmelerin neden sonuç ilişkisini tek başına dışarıdaki ekonomik gelişmeler ve ‘kapatma davası’ üzerine atfediyor.
İşte Başkan Yılmaz’ın da kabine üyelerine anımsattığı da bu; kendi bahçemizi düzeltmek.